ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ μαθήματα

Η Επένδυση στα 1,2 δισεκατομμύρια εφήβων στον κόσμο, ηλικίας 10 έως 19 ετών τώρα, μπορεί να σπάσει τους βαθιά ριζωμένους κύκλους της φτώχειας και της ανισότητας, δήλωσε η UNICEF σήμερα παρουσιάζοντας την έκθεσή της Η Κατάσταση των Παιδιών στον Κόσμο 2011 με τίτλο « Εφηβεία: Η ηλικία των ευκαιριών ». Οι μεγάλες επενδύσεις κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών είχαν ως αποτέλεσμα τεράστια οφέλη για τα μικρά παιδιά μέχρι την ηλικία των 10 ετών. Η μείωση κατά 33% στα παγκόσμια ποσοστά της κάτω των πέντε ετών θνησιμότητας δείχνει ότι πολύ περισσότερες παιδικές ζωές έχουν σωθεί, στις περισσότερες περιοχές του κόσμου τα κορίτσια έχουν αποκτήσει σχεδόν ίση πρόσβαση με τα αγόρια στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και εκατομμύρια παιδιά τώρα επωφελούνται από τη βελτιωμένη πρόσβαση σε πόσιμο νερό και κρίσιμες ιατρικές παρεμβάσεις όπως οι τακτικοί εμβολιασμοί.     Από την άλλη πλευρά, υπήρξαν λιγότερα κέρδη σε τομείς που επηρεάζουν καθοριστικά τους εφήβους. Πάνω από εβδομήντα εκατο...

«Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου» ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ Το Άξιον Εστί, «Τα Πάθη», Β’.    Στις συζητήσεις και τις ιερεμιάδες για τα «πάθη» της Δημοτικής, ακούγεται συχνά πως η γλώσσα μας όλο και «φτωχαίνει», όλο και συρρικνώνεται το λεξιλόγιό της, ενώ παράλληλα κατακλύζεται από πλήθος κακόζηλες λέξεις, που εισάγονται ατελώς απ’ έξω ή κατασκευάζονται ευτελώς εδώ.    Πόσο βάσιμες είναι αυτές οι ανησυχίες; Και σε ποιο βαθμό απειλούν την υπόσταση της γλώσσας μας, όπως λέγεται πότε-πότε; Ας δούμε μια-μια τις περιπτώσεις και τις επιπτώσεις τους.     ΔΕΝ «φτωχαίνει» μια γλώσσα όταν, με το πέρασμα των χρόνων, αχρηστεύονται και χάνονται ορισμένοι τύποι της. Είναι αδήριτος νόμος της γλωσσικής εξέλιξης ν' «αποβάλλονται» όσα δεν υπηρετούν πια τη γλωσσική επικοινωνία – νόμος που κανένας γλωσσαμύντορας ηνίοχος δεν μπορεί να τον αναχαιτίσει.     Τέτοιες «αβαρίες» σημειώνονται σ’ όλες τις γλώσσες του κόσμου. Σ’ εμάς, λ.χ. ο δυϊκός α...

ΚΕΙΜΕΝΟ   Η πατρίς της γεννήσεώς μου είναι από το Λιδορίκι, χωριό του Λιδορικού   ονομαζόμενον Αβορίτη. Τρεις ώρες είναι από το Λιδορίκι μακρυά το άλλο χωριό, πέντε καλύβια. Οι γοναίγοι πολύ φτωχοί και η φτώχεια αυτείνη ήρθε από την αρπαγή των ντόπιων Τούρκων και των Αρβανιτών του Αλήπασσα. Πολυφαμελίτες οι γοναίγοι μου και φτωχοί και όταν ήμουνε ακόμη εις την κοιλιά της μητρός μου, μίαν ημέρα πήγε δια ξύλα εις τον λόγκον. Φορτώνοντας τα ξύλα’σ το νώμο της, φορτωμένη εις τον δρόμο, εις την ερημιά,την έπιασαν οι πόνοι και γέννησε εμένα. Μόνη της η καημένη και αποσταμένη εκιντύνεψε και αυτείνη τότε και εγώ. Ξελεχώνεψε μόνη της και συγυρίστη, φορτώθη ολίγα ξύλα και έβαλε και χόρτα απάνου εις τα ξύλα και από πάνου εμένα και πήγε εις το χωριό. Σε κάμποσον καιρόν έγιναν τρία φονικά εις το σπίτι μας και χάθη και ο πατέρας μου. Οι Τούρκοι του Αλήπασσα   θέλαν να μας σκλαβώσουνε. Τότε διά νυχτός όλη η φαμελιά και όλο μας το σόι σηκώθηκαν και έφυγαν και ήθα παγαίνουν εις την Λιβα...